

جستارهایی درباره هایدگر دریدا و دیگران
نشر شب خیز منتشر کرد:
بهتر است هایدگر و دریدا را تنها به چشمِ فیلسوفانِ پسا-نیچه ای بنگریم، یعنی به جای این که ایشان را آغازگرِ گسستی رادیکال قلمداد کنیم، به آن ها جایگاهی در یک سلسله ی گفت و گویی نسبت دهیم، سلسله ای که از دکارت آغاز می شود، از کانت و هگل می گذرد و به نیچه و پس از او می انجامد. هرچند اصالت و قدرتِ این هر دو را بی بروبرگرد می ستایم، هیچ کدام شان نمی توانند امیدوار باشند که از گزندِ فرآیندِ انطباق یافتن با زمینه ها و بسترهای گوناگون به دستِ خوانندگان شان در امان باشند. حداکثر کاری که یک چهره ی اصیل می تواند به انجام اش امید بندد این است که پیشینیان اش را در زمینه و بستری نو قرار دهد. ... سخت نیست پیش بینی این که جستارهای من قرار است فلسفه ی پسا-نیچه ای را در چه زمینه و بستری قرار دهند: آری زمینه ی پراگماتیسم. من نیچه را به چشمِ شخصیتی می نگرم که بیش ترین تلاش اش را به کار بست تا روشنفکرانِ اروپایی را به پذیرش آموزه هایی متقاعد کند که بعدها جیمز و دیویی برای آمریکایی ها به ارمغان آوردند. بسیاری از حرف هایی را که نیچه برای گفتن داشت می توان نتیجه ی این ادعای او دانست که مفهومِ "معرفتِ فی نفسه" همان قدر نابجا است که مفهومِ "شیءِ فی نفسه."
«از متن کتاب»
فروشگاه اینترنتی 30بوک
شاید بپسندید














از این نویسنده














از این مترجم













